Flying Spider

September 17, 2011 at 11:43 (Diary)

สนามบินเวียนนา หกโมงเช้า

ในที่สุดก็ได้เปิดตัวซะที อาจจะเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์รึเปล่านะที่แมงมุมตัวกลมๆ ขายั้วเยี้ยๆ ก็ได้เขียนไดอารี่กับเขาด้วย

เรื่องของเรื่องก็คือ เจ้านายอุตส่าห์หอบหิ้วยัยแมงมุมตัวนี้ติดกระเป๋า ผ่านเครื่องเอ็กซเรย์ (น่าหวาดเสียวเป็นที่สุด) บินหนีพระอาทิตย์มาถึงครึ่งซีกโลกทั้งที ก็ขอยืดอกเป็นแมงมุมบินกะเค้าซะหน่อย เรื่องบินหนีพระอาทิตย์นี่มันชวนให้มึนจริงๆ ก็เราขึ้นเครื่องมาตอนเที่ยงคืนแท้ๆ แล้วก็จำได้ว่าอยู่บนเครื่องบินมาสิบชั่วโมง แต่พอมาถึงที่หมาย กลับเป็นตอนตีห้าแทนที่จะเป็นสิบโมงเช้า มันช่างแปลกจริงๆ ว่าเวลาห้าชั่วโมงนี่มันได้มาจากไหน เห็นเขาบอกกันว่าเป็นเพราะโลกหมุนรอบตัวเองแล้วโลกก็หมุนรอบดวงอาทิตย์อะไรเนี่ยแหละ  ฉันฟังแล้วก็งงๆ ก็เวลาเห็นพระอาทิตย์ขึ้นหรือตก มันก็เห็นกันชัดๆ ว่าพระอาทิตย์หมุนรอบโลกชัดๆ มนุษย์นี่แปลกจริงๆ พูดจากลับเป็นตรงกันข้ามไปหมด แต่ที่แน่ๆ คือ ห้าชั่วโมงที่ได้มานี่แหละที่ทำให้เจ้านายห่างจากนายของเจ้าแมงสาบเพื่อนรักไปห้าชั่วโมง พูดไปก็ไม่รู้ว่าจะน่าเศร้าหรือชวนให้เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ดี

เรื่องการจากคนที่รักก็เหมือนกัน มนุษย์นี่ช่างซับซ้อนเหลือเกิน มีเรื่องอะไรต่ออะไรในชีวิตเต็มไปหมด คนที่รักกันก็ต้องจากกัน อยู่ด้วยกันได้บ้างไม่ได้บ้าง ถ้าเป็นแมงมุมอย่างฉันน่ะนะ รักใครก็คงโดดตีหัว เอ๊ย ชักใยพันๆ แล้วก็ลากเข้ารัง หม่ำซะ (!?) ก็เรียบร้อยแล้ว แต่เจ้านายฉันก็ดันเป็นมนุษย์ เลยทำได้แค่เท่าที่เห็น ทั้งๆ ที่ท่าทางอยากจะกอดนานๆ แต่ก็ต้องจากกันอยู่ดี แล้วก็ได้แต่หวังว่าเจ้ากะจั๊วะกับเจ้านายจะดูแลตัวเองดีๆ เพราะถึงตัวจะห่าง แต่ฉันกับเจ้านายก็เอาใจไว้ด้วยกันกับกะจั๊วะกับเจ้านายอยู่ดีนะ : )

ตอนนี้แอบดูเจ้านายยังมึนๆ ซึมๆ ไม่รู้เพราะการจากกับคนที่รักเมื่อคืน หรือการกลายเป็นคนพลัดถิ่นอีกรอบ แต่ที่แน่ๆ ยาแก้เมาที่กินไปเมื่อคืนต้องมีส่วนด้วยแน่ๆ ความที่นึกว่าบินสิบชั่วโมง เวลานอนเหลือเฟือพอจะให้ยาหมดฤทธิ์ ที่ไหนได้ เจ้านายคงลืมคำนวณเวลาที่ถูกปลุกขึ้นมากินข้าว (สองมื้อ) แถมอาจจะลืมไปว่าตัวเองเป็นพวกไวกับยาพวกหลับๆ นี่นัก ผลก็คือ ขนาดถูกปลุกขึ้นมากินข้าวตอนเก้าโมงเช้า (เก้าโมงเช้านี่เวลากรุงเทพฯ หรือตีสี่สำหรับเวลาที่เวียนนา แต่ถ้าถามว่าเป็นเวลากี่โมงบนเครื่อง ไม่รู้!) แล้ว เจ้านายยังอยากนอนต่ออยู่ แถมยังทำท่าจะมาหลับต่อในสนามบินตอนรอเปลี่ยนเครื่องบินจนน่ากลัวจะตกเครื่อง แล้วแมงมุมตัวน้อยๆ อย่างฉันจะได้ไปถึงฟ้าเมืองสเปนกับเค้ามั้ยเนี่ย??

ลืมบอกเจ้ากะจั๊วะน้อยว่าอย่าผาดโผนให้มากนัก เล่นกระโดดเกาะรถตามเจ้านายไปแบบนั้นก็อดห่วงไม่ได้ว่าจะไปเกาะเอาล้อรถเข้าแล้วจะกลายเป็นกะจั๊วะแบน แต่ก็ดีใจที่อุตส่าห์เสี่ยงชีวิตติดตามเอามาเล่าให้ฟัง เจ้านายกำลังเบลออยู่พอดี เดี๋ยวเขียนเสร็จแล้วฉันจะไปเกาะเพดานสะกดจิตเล่าให้เจ้านายฟังต่อนะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: