ต่อเนื่อง…ตายหยังเขียด

September 18, 2011 at 06:42 (Diary)

16:00 วันเสาร์ สถานีรถไฟ Barcelona Sants

ยังไม่ทันหมดวันก็ต้องมาอัพเดทใส่ไดอารีอีก เพราะวันนี้ช่างเป็นการเดินทางที่ทรหดจริงๆ เจ้านายตั้งใจจะถึงบ้านสักบ่ายสอง นี่จะสี่โมงเย็นแล้วยังนั่งแกร่วรอรถไฟอยู่ที่บาร์เซโลนาเลย เริ่มตั้งแต่บอร์ดดิ้งดีเลย์ 20 นาทีที่เวียนนา นั่งรอกระเป๋าอีกชั่วโมงกว่าๆ ที่บาร์เซโลนา เดินหารถไฟต่อไปจิโรนา คนขายตั๋วพูดไม่รู้เรื่องจนพลาดรถไฟ คนพวกนี้ เวลาไม่พูดสเปนด้วย ก็พูดเท่าที่จำเป็นจริงๆ ตอนบอกจะไปสถานีรถไฟ ชี้ไปที่ชัตเติลบัสรับส่งระหว่างเทอร์มินัล แต่ไม่บอกต่อว่าจากอีกเทอร์มินัล ให้เดินต่อไปหาสถานีรถไฟอีกครึ่งกิโล บอกคนขายตั๋วว่าจะไปจิโรนา ก็ขายตั๋วให้มาถึงแค่สถานีกลางบาร์เซโลนา ไม่บอกว่าต้องวิ่งออกมาซื้อตั๋วเพิ่ม (ทั้งๆ ที่ที่จริงก็น่าจะขายตั๋วยาวไปถึงจิโรนาได้) อ่านตารางผิดจนนึกว่ามีรถไฟ โชคดีเจอนายสถานีใจดีอธิบายแจ่มแจ้งว่า “อีหนู อ่านข้างล่างด้วย เค้าบอกว่ารถไฟขบวนที่ไฮไลท์สีน้ำเงินๆ เนี่ย มันไม่วิ่งวันเสาร์ เพราะฉะนั้น รออีกชั่วโมงนะจ๊ะกว่ารถไฟเที่ยวใหม่จะมา…”  ผลก็คือ เจ้านายก็นั่งแหมะเอาแถวนั้นแหละ แล้วก็ควักน้องแบน(เจ้านายของกะจั๊วะจะรู้ว่าอันนี้ชื่อโน้ตบุ้ค) มาเปิดดูการ์ตูนสกู้ปปี้ดูซะงั้น ทำเอาแมงมุมหนักใจ ไม่รู้จะบอกว่าเจ้านายของเรานี่มันเฟอะฟะหรือคนที่นี่มันแปลกดี

คิดถึงเจ้าแมงสาบเพื่อนยากเป็นพักๆ คาดว่าวันนี้เจ้าแมงสาบคงไปกับนาย เล่นรถใหม่เพลินไปเลย น่าอิจฉาจริงๆ

ตีหนึ่งครึ่ง วันอาทิตย์ ที่บ้าน

ในที่สุดก็มีเวลาอัพซะที เขียนไว้ตั้งแต่บ่ายเพราะต้องนั่งรอรถ แต่กลับไม่มี wifi ให้อัพไดอารีเลย สรุปแล้วเที่ยวนี้เดินทาง 24 ชั่วโมงพอดี เพราะเข้าบ้านตอนทุ่มนึง เท่ากับเวลาไทยเที่ยงคืน ประมาณตอนที่ขึ้นเครื่องเมื่อวานเปี๊ยบ เหนื่อยมากมาย เพราะหลังจากนั้นยังเกาะตามเจ้านายวิ่งไปซื้อของ (ตุนไว้ วันอาทิตย์ร้านจะปิดหมด) ทำความสะอาดห้อง เพื่อนรึก็ชวนนั่งคุย เล่นเอาเจ้านายเหนื่อยปวดหัวเพราะทำท่าจะเป็นไข้ตั้งแต่ตอนอยู่บนเครื่องรอบสอง แต่พอมาอ่านที่เจ้าแมงสาบเขียนไว้ก็ยิ้มได้เชียว เพิ่งจะได้อาบน้ำ เพราะเครื่องทำน้ำอุ่น (พลังงานแก๊ส) เกิดมีปัญหา วิกกี้(เพื่อนร่วมหอเจ้านาย) อาบไปทั้งเย็นๆ แล้วก็ออกมาร้องจ๊ากๆว่าเย็นๆๆ เจ้านายไปกดๆ มั่วๆ ก็เกิดใช้ได้ (ถ้าใช้ไม่ได้ มีหวังคุณเธอคงจะดองเค็มซะก็ไม่รู้) เฮ้อ โล่งใจ แต่ตอนนี้ เหนื่อยเหลือเกิน ขอไปสลบตามเจ้านายก่อน ตื่นมาค่อยว่ากันใหม่นะจ๊ะ

จะว่าไป กะจั๊วะจังก็เขียนน่ารักดีออก เรายังชอบอ่านเลย เจ้านายก็คงชอบเหมือนกันเพราะเล่าให้ฟังทีไรก็เห็นยิ้มทุกที ที่เหนื่อยๆ เศร้าๆ ก็หาย  เราว่า คงเป็นเพราะ ความจริงใจมันไม่ใช่ rhetoric ฮิ้ววว (เปิดดิกเอาเองนะ) เพราะฉะนั้น ก็หวังว่ากะจั๊วะเขียนมาอีกเรื่อยๆ จะได้เอาไปเล่าให้เจ้านายฟังได้เรื่อยๆ เราเองก็จะได้แอบเอาเรื่องโก๊ะๆ บ๊องๆ ของเจ้านายมาอัพไว้ด้วยเหมือนกัน ฮี่ ฮี่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: