โคขุน

December 2, 2011 at 06:41 (Diary)

โคขุนอีกแล้ว ท่าทางเจ้านายแมงสาบจะติดใจหรือไงไม่รู้ ก่อนเจ้านายฉันมาเรียนยังไม่เคยไปกินซักที เอาแต่บ่นๆ อยากกิน ได้แต่ชวนแล้วก็ไม่ยอมไปจริงซักที พอเจ้านายฉันมาเรียนล่ะ กินเอากินเอาเป็นสิบๆ รอบแล้ว กินจนเป็นโคขุนซะเองแล้วล่ะ จำได้ว่าบอกว่าจะเลี้ยงตอนกลับไปก็ไม่ได้ไปกิน เอาเป็นว่ากลับไปอีกรอบเจ้านายฉันไม่ง้อแล้ว เดี๋ยวไปกินเองก็ได้ แต่ไงก็ยังขอบคุณที่อุตส่าห์มาแปะให้ดูนะ (แต่มันไหม้รึเปล่า เพราะเห็นแต่สีดำๆ -_-“) เพราะถ้าจุดธูปไม่มาสงสัยจะต้องไปขเข้าฝันเขกหัวทวงเอาเองซะงั้น

เครื่องทำความร้อน มันไม่ได้เสียหรอก แต่เครื่องจ่ายแก๊สมันบางทีจะหยุดทำงาน แต่มันจ่ายแก๊สสำหรับน้ำร้อนอาบน้ำ อ่างล้างจาน เครื่องทำความอุ่นทั้งหมด ไม่ได้ใช้ไฟฟ้าเลย เพราะถ้าใช้ไฟฟ้าคงเปลืองมาก อยู่นี่ก็ไม่ได้กลัวหนาวมากมายหรอก ไม่เหมือนตอนอยู่สแกนดิเนเวียหนาวกว่ามาก ออกจากบ้านตะละทีใส่เสื้อผ้ากันเหนื่อย! ที่นี่หนาวน้อยกว่า แต่ผ้าห่มต้องหาเอาเอง ก็เลยมีแต่บางๆ (ซึ่งถ้าไปใช้ในไทยคงเหงื่อตก แต่ใช้ที่นี่ถ้าไม่มีเครื่องทำความร้อนก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย) เครื่องทำความร้อนก็อย่างที่เห็ฯ เพราะความที่ประเทศมันกึ่งๆ หน้าร้อนก็ร้อนน่าดู พื้นก็เลยเป็นหินเย็นเจี๊ยบไม่มีพรมช่วยแบบที่หอที่เดนมาร์ก ตอนนี้เดินเท้าเปล่าในห้องไม่ได้แล้ว มันเย็นบาดขา แต่นี่ก็ยังดีนะ บางที่เค้าไม่มีเครื่องทำความร้อนด้วยซ้ำ

วันนี้ไปพรีเซนท์งานแต่เช้า โชคดีที่ทำวิดีโอไว้เลยไม่ต้องพูดมาก เพราะคงไม่มีปัญญา เช้าเกิน แต่เพื่อนๆ ก็ชอบอกชอบใจกันใหญ่เพราะยังไม่เคยมีใครทำ presentation แบบนี้มาก่อน แล้วก็ฮากันตอนมีเสียงหัวเราะตอนจบอีกต่างหาก แต่ตัวเจ้านายนี่สิ กว่าจะพรีเซนท์กันเสร็จกลับมาก็เกือบเที่ยง ไม่ได้นอนเท่าไหร่ กินมาม่าไปได้ก็ออกไปเรียนตอนสี่โมงเย็นอีก ช่วงนี้ดูเมหือนจะว่างแต่ก็กำลังจะเข้าช่วงงานยุ่งกันอีกรอบ พรุ่งนี้ก็นัดไปทำงานวิชากฎหมายที่ไม่ยอมจบซะที อีตาครูเดี๋ยวก็บอกให้ใช้กฎหมายตัวนี้เดี๋ยวก็บอกให้ใช้อีกตัว สรุปให้ไปคิดเอาเองว่าใช้ตัวไหน แต่ทำเหมือนเด็กเล่นเกมคือพยายามจะล่อให้เขวไปทางนั้นทีทางนี้ที กลัวตอบถูกว่างั้น! พวกครูสอนกฎหมาายนี่ แต่ละคนไม่ปกติกันทั้งนั้นเหรอเนี่ย!

ว่าจะทักแล้วก็ลืมไป เจ้านายแมงสาบนี่คงเป็นคนเห่อของใหม่เป็นพักๆ เพราะเดี๋ยวนี้ไม่พูดถึงเล่นหุ้นเลย สงสัยจะติดดอยจนลงไม่ได้ซะแล้ว (น่าสงสารแต่ก็จะได้ไม่กลัวร้อนไง) ไม่ก็ทำงานเพลิน เนี่ยแหละน้าเจ้านายฉันถึงได้เกลียดการเป็นพนักงานประจำนัก เพราะพอเป็นพนักงานประจำ เป้าหมายในชีวิตมันหายไปหมดกับงานที่ต้องทำงกๆ ทุกวัน แต่เอ๊ะ นี่ออกนอกเรื่องรึเปล่าเนี่ย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: