บันทึกแปดขา (2)

December 16, 2011 at 20:28 (Diary)

ฉันไม่รู้ว่าเจ้านายทำลงไปได้ยังไง ยังไงน่ะเหรอ มันเริ่มมาตั้งแต่ซักสามปีที่แล้ว

– เจ้านายไปสนิทสนมกับคนที่มีครอบครัวแล้วแล้วก็เชื่อเอาง่ายๆ ว่าเลิกกันแล้ว เพราะความจริงข้อเดียว: เชื่อว่ามีความจริงใจ และความเปิดเผย

– พอรู้ว่าไม่ได้เลิกกันจริงๆ ยังคงอยู่บ้านเดียวกัน แต่ก็เชื่อต่อไปอีกปีว่าจะเลิกกันแน่ๆทั้งๆที่ตอนนี้ยังอยู่ด้วยกันอยู่ทุกวันๆ ด้วยเหตุผลที่อีกฝ่ายย้ำนักย้ำหนาว่า เพราะความจำเป็นบังคับ และอยู่ไม่ได้ถ้าเจ้านายฉันเลือกที่จะหลีกทางไป

– แล้วก็ยังโง่เชื่อต่อไปอีกเกินครึ่งปีแล้วว่า เหมือนกับเลิกกันแต่เช่าห้องอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวน้อยๆ อนาคต อาจจะมี แต่ไม่เคยพูดเรื่องจะแยกกันหรือเลิกกันจริงๆ อีกเลย อีกฝ่ายคิดยังไงไม่รู้ รู้แค่ว่าตอนนี้อยู่ไปก่อนเพราะความจำเป็นบังคับเช่นเดิม

– และตอนนี้ก็เชื่อต่อมาอีกสามเดือนเข้าไปแล้วว่า อีกหกปี”อาจจะ”เป็นยังไงก็ไม่รู้ ถ้ามีโอกาสคงได้เจอกัน “อาจจะ” ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแบบในนิยาย

– ณ วัันนี้ อาจจะดี เพราะในที่สุดก็ไม่มีอะไรให้เชื่ออีกแล้ว เพียงแต่มันสายไปหน่อยเท่านั้นเอง

ชีวิตมันลำบากยากเย็นขนาดนั้นเลยเหรอ ความรักมันมีค่าให้ต้องทนทำร้ายตัวเองขนาดนั้นเลยเหรอ แต่เอาเถอะ ถือเป็นความโง่ของเจ้านายฉันเอง ใครอื่นจะเป็นยังไงก็ช่างเขา แต่สำหรับเจ้านายฉัน ขอที แล้วทำไมเจ้านายฉันถึงไปเชื่อใครก็ไม่รู้ว่าเป็นคนที่ไว้ใจได้ ทำไมถึงต้องไปฝากความรู้สึกกับคนที่ทำร้ายตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า ด้วยเหตุผลสารพัดสารพันที่ยกขึ้นมาอ้าง ทำไมถึงไม่คิดถึงเหตุผลแบบนี้บ้างล่ะตอนที่จะขอคบกันทีแรก แล้วตอนอ้างเหตุผลครั้งหลังๆ ทำไมไม่นึกถึงเหตุผลในตอนแรกนั่นบ้างล่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: