ศูนย์องศา

December 18, 2011 at 05:54 (Diary)

เจ้าแมงสาบทายถูกอย่างนึงคือฉันได้อ่านบล็อกก่อนออกเดินทางแน่ๆ ตอนนี้เจ้านายเพิ่งจะจัดของเสร็จเตรียมตัวเดินทางแต่เช้าตรู่ต้องตื่นตีห้าพรุ่งนี้ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะมาเขียนตอบนิดหน่อย

สิ่งที่เธอบอกว่ากวนใจเจ้านายเธอมาตลอดนั้น ฉันเข้าใจ มันเป็นสิ่งเดียวกันที่กวนใจเจ้านายฉันมานานจนเกิดเป็นบันทึกยาวเหยียดนั่นแหละ อาจจะเพราะเจ้านายเป็นคนมีปม คงจำได้ว่าแฟนคนก่อน(โน้น)ของเจ้านายไปมีคนอื่นแล้วก็ปิดเจ้านายมาเป็นปี เพราะผู้หญิงอีกคนนั้นประสาทพอที่จะฆ่าตัวตายได้ถ้าไม่ไปคอยดูแล เรื่องมันซับซ้อนกว่านั้นนิดหน่อย เจ้านายฉัน ถึงเคยคุยเคยเจอ แต่ก็ไม่เคยว่าอะไรรุนแรงกับผู้หญิงคนนั้นแม้แต่คำเดียวไม่ว่าตัวผู้ชายจะรับรู้หรือไม่รู้ แต่ก็รู้ตัวในเวลาต่อมาว่า ลึกๆ แล้วก็รู้สึกเกลียดนั่นแหละ และยึดเป็นหลักประจำใจมาตลอดว่าจะไม่ไปเป็นมือที่สามของใครเด็ดขาด ถึงจะต้องเจ็บต้องเสียใจแค่ไหน เพราะรู้ว่าคนที่ทำแบบนั้นถูกมองอย่างไร เจ้านายคิดว่า ถ้าพี่สาวเจ้านายเธอถึงกับมาว่ากันแบบนั้น อารมณ์คงรังเกียจมาก (หรือไม่ก็เค้าไม่ได้คิดอะไรเลย ทำบ่อยอยู่แล้ว ฉันไม่รู้) แต่ด้วยมาตรฐานของเจ้านายฉัน นั่นเป็นสิ่งที่คนธรรมดาไม่ทำกันหรอกถ้าไม่ใช่พวกละครหลังข่าวขึ้นสมองหรือไม่ก็เกลียดเอามากๆ ที่จริงแล้วเจ้านายฉันไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่ แต่มันเป็นความกลัว ว่าถ้าต้องอยู่ด้วยกัน คนที่เจ้านายอยากให้ยอมรับมากก็คือคนที่บ้านของเจ้านายเธอ แต่คนเหล่านั้นกลับรังเกียจเจ้านายฉันถึงขนาดนี้ แล้วคนที่จะอยู่ด้วยกันจะอยู่กันได้อย่างไร เจ้านายฉันจะอยู่อย่างไรถ้าต้องถูกคนที่บ้านเธอมองอย่างเหยียดหยามตลอดเวลา

ส่วนเรื่องการต้องดูแลครอบครัวอะไรนี่ เมื่อก่อนเจ้านายทำใจไว้อยู่แล้วว่ายังไงก็ต้องมี ถ้าเจ้านายเธอไม่สนใจลูกไม่สนใจครอบครัวนี่สิแปลก ผลก็คือ เจ้านายเธอเป็นข้อยกเว้นที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เจ้านายฉันเคยยอมตามแม้่ว่าจะขัดกับความรู้สึกตัวเองสักแค่ไหน เพราะเชื่อมั่นว่าตัวคนที่จะอยู่ด้วยกันทั้งสองคนนั้นมั่นคงพอแล้วคนรอบข้างจะเป็นยังไงไม่สำคัญ แต่ถ้าหลักยึดคลอนแคลนอย่างในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา ผลทางจิตใจของเจ้านายเป็นยังไงเธอก็คงรู้ดีอยู่

ฉันอ่านที่แมงสาบเขียนมาแล้วก็รู้สึกว่า บางทีเจ้านายฉันเองก็ไม่ได้เป็นกำลังใจที่ดีซักเท่าไหร่ ทำไมเจ้านายเธอจึงคิดว่าเมื่อสองปีก่อนมีความมั่นใจได้กำลังใจดีเยี่ยม ในเมื่อความรู้สึกของเจ้านายฉันก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปในสองปีที่ผ่านมา กลับกลายจะเป็นผูกพันมากขึ้นซะอีก อ้อ ที่เลิกกันรอบแรกน่ะ เจ้านายเธอไม่ได้เสนอหรอกนะ เจ้านายฉันถามไปเองต่างหากเพราะทนไม่ได้กับความเย็นชาที่อยู่ๆ ก็เพิ่มขึ้นมาเป็นเดือนๆ จึงได้รู้ว่าเจ้านายเธอคิดอะไรอยู่แต่ไม่กล้าบอก

แต่ทั้งหมดนี้จะมาเขียนตอนนี้คงไม่มีความสำคัญอะไรอีกแล้ว รู้ตัวว่าสิ่งที่เจ้านายจะต้องมีตอนนี้คือพื้นที่ว่างสำหรับตัวเอง เลิกคิดทบทวนบ้าๆ บอๆ เป็นพายเรือในอ่างแบบนี้เสียที คิดแล้วก็ร้องไห้ เสียใจ ไม่จบซักทีกับเรื่องเดิมๆ ถึงเจ้านายจะหนีจากตัวเองไม่ได้ อย่างน้อยฉันก็สนับสนุนให้เจ้านายหนีในรูปแบบอื่นแทน นั่นอาจจะเป็นเหตุผลหนึ่งที่เจ้านายจองตั๋วกลับจากเที่ยวช้าเอามากๆ ระหว่างเที่ยว ฉันเข้าใจว่าที่พักส่วนใหญ่มีอินเทอร์เน็ต แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันจะได้มาเยี่ยมเยียนบล็อกนี้บ้างรึเปล่า แล้วไม่รู้ว่าการเที่ยวรอบนี้มันจะทำให้ดีขึ้นหรือแย่ลง เพราะมันผิดกับเที่ยวปีใหม่ count down ที่โคเปนเฮเกนรอบที่แล้วหน้ามือเป็นหลังมือ เพราะรอบที่แล้วไม่ว่าจะห่างกันแค่ไหน หนาวแค่ไหน คนเค้าฉลองปีใหม่กันน่ากลัวแค่ไหน เจ้านายฉันก็มีเจ้านายเธออยู่ข้างๆ ตลอดเวลา

วันนี้อุณหภูมิลดลงแตะศูนย์องศาแล้ว…

ต้องรีบให้เจ้านายอาบน้ำนอน ไม่งั้นมีหวังมีคนเมาเครื่องบิน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: